Krytyka działań Ewy Nekandy-Trepki - Stołecznej Konserwator Zabytków.
PRZYKŁADY DZIAŁAŃ BUDZĄCYCH PROTESTY SPOŁECZNE

Śródmieście
1) pozwolenie na wyburzenie Hali na Koszykach (rejestr zabytków); rozebrano konstrukcję samej hali i część murowanych budynków,
2) złośliwe blokowanie rekonstrukcji historycznej elewacji kamienicy przy ul. Foksal 13. Ostentacyjne ignorowanie stanowiska opinii publicznej. Propozycje kuriozalnej "trzeciej drogi", tj. wykonania na Foksal 13 "ulepszonej" (sic!) elewacji modernistycznej zamiast przywrócenia wyglądu pierwotnego obiektu, tj. elewacji z końca XIX w. (pomimo istniejącej dokumentacji fotograficznej); postawa taka od lat blokuje remont cennych kamienic Foksal 13 i 15 ze szkodą dla zabytków i estetyki miasta,
3) akceptacja dla nadbudowy Hotelu Europejskiego (choć w związku z projektami upamiętnienia ofiar katastrofy smoleńskiej usłyszeliśmy, że "Krakowskie Przedmieście jest całością zamkniętą i nie ma zgody na jakiekolwiek zmiany");
4) dopuszczenie do deformującej nadbudowy kamienicy w al. Jerozolimskich 63 oraz pozwolenie na wprowadzenie na dach szeregu instalacji, które drastycznie oszpecają ten zabytek;
5) blokowanie odtworzenia pierwotnego wyglądu kamienicy przy ul. Próżnej 12 (tj. rekonstrukcji ostatniej kondygnacji) pomimo istniejących materiałów ikonograficznych;
6) zgoda na bezpowrotne oszpecenie kamienicy przy ul. Jasnej 6:  pomimo istniejących materiałów ikonograficznych umożliwiających rekonstrukcję ostatniej kondygnacji, narzucono inwestorowi wzniesienie na kamienicy przeszklonej czapy, degradującej obiekt;
7) zgoda na „modernizację” zabytkowego pl. Grzybowskiego, bez zachowania historycznych reliktów inżynierii miejskiej, zwłaszcza u wylotu ul. Próżnej na plac (likwidacja autentycznych krawężników, podwyższenie nawierzchni placu, deformacja skrzyżowania z ul. Próżną)
8) brak negatywnego stanowiska wobec projektu budowy drapacza chmur, który ma bezpośrednio przylegać do synagogi im. Nożyków;
9) uniemożliwienie odtworzenia wystroju kamienicy w al. Jerozolimskich 85;
10) pozwolenie na wyburzenie zabudowy fabryki Braci Łopieńskich przy ul. Hożej 55, pomimo pierwotnie zajętego stanowiska, w którym jej Biuro opowiadało się za zachowaniem całej zabudowy. Ta rezygnacja z ratowania zabytku do dziś nie została wyjaśniona;
11) przygotowanie decyzji, która doprowadziła do pozostawienia betonowego pudła z lat. 60 XX w., szpecącego Halę Mirowską od strony obecnej al. Jana Pawła II;
12) wyrażenie zgody na demontaż zabytkowych fragmentów nawierzchni na terenie Politechniki Warszawskiej, które służyły niegdyś celom dydaktycznym;
13) Lekarska 7, zgoda na nadbudowę strychu, zniekształcającą neorenesansowy dach i attykę w budynku stanowiącym symetryczne domknięcie zespołu zabudowy przedwojennej kolonii „Ognisko” proj. Romana Felińskiego (figuruje w rejestrze zabytków);
14) notoryczny brak reakcji na postulaty organizacji społecznych i mieszkańców skutecznej ochrony wiaduktu dr Stanisława Markiewicza poprzez zakaz organizowania na tym jedynym autentycznym wiadukcie w Śródmieściu, odremontowanym za spore publiczne pieniądze, rajdów samochodowych;
15) wystąpienie z kuriozalną propozycją przeniesienia zabytkowego słupa ogłoszeniowego z pl. Unii Lubelskiej  na Krakowskie Przedmieście (Biuro wycofało się z tej decyzji po protestach społecznych);
16) dopuszczenie do skucia autentycznych XVIII wiecznych warstw tynku na elewacji kościoła Wizytek na Krakowskim Przedmieściu.

Mokotów
- brak zainteresowania losem willi Arpada Chowańczaka ul. Morskie Oko 5 (wpisana do rejestru zabytków w 2010 r.)
- zgoda na partacki remont elewacji Domu Wedla róg Madalińskiego i Puławskiej,
Ursynów
- dopuszczenie do rozbiórki willi Wandlów przy ul. Puławskiej 412
Bielany
-pozwolenie na  wzniesienie mini-osiedla przed pałacykiem Brühla na Młocinach (za zbliżoną decyzję usunięto Ryszarda Głowacza ze stanowiska Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków). Ostatecznie, pod wpływem społecznych protestów, Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków wycofało się z tego stanowiska;
- dopuszczenie do rozbiórki willi Weiglów przy Dankowickiej 30
Żoliborz
- zgoda na rozbiórkę willi-bliźniaka przy Al. Wojska Polskiego 7
- dopuszczenie do rozbiórki willi przy ul. Fortecznej 7
Oba przykłady dotyczą chronionego obszaru Żoliborza Oficerskiego
Wola
- zgoda na remont ul. Chłodnej prowadzący do trwałego zniszczenia wyglądu zachowanej niemal w 100% autentycznej nawierzchni ulicy (granitowy bruk, krawężniki, szyny tramwajowe, podjazdy do posesji) jeszcze sprzed I wojny światowej, jedyny nienaruszony autentyczny fragment brukowanej nawierzchni ulicy w lewobrzeżnej Warszawie zostanie przebudowany (prace trwają)
- dopuszczenie do rozbiórki Fabryki Kamlera przy Dzielnej 72, pierwszej siedziby KG AK podczas Powstania Warszawskiego,
- dopuszczenie do rozbiórki kamienicy przy ul. Spokojnej 3
-nie powstrzymanie (pomimo ustawowej możliwości) usunięcia funkcji muzealnej z terenu fabryki Norblina (ul. Żelazna róg Prostej);

Bemowo
-pozwolenie na wyburzenie części Fortu Chrzanów (rejestr zabytków); zniszczenie tym samym idei Parku Kulturowego Twierdza Warszawa
Praga Północ
-brak wymaganego przepisami prawa działania (wstrzymanie prac rozbiórkowych) podczas burzenia parowozowni przy ul. Wileńskiej 14 w dniu 5 maja 2009 r. wieczorem. Bezczynność i brak reakcji na wystąpienia społeczników, którzy domagali się bezskutecznie inwentaryzacji pozostałości parowozowni i doprowadzenia do zabezpieczenia terenu;
-brak jasnego stanowiska  wobec procesu tzw. termomodernizacji, degradującego w przyspieszonym tempie dziesiątki warszawskich zabytków, szczególnie obiektów modernistycznych i socrealistycznych. Wydawanie zgody na ocieplanie styropianem obiektów znajdujących się w ewidencji (np. ul. Okrzei 22); wydawanie zgody na stosowanie styropianu w obiektach położonych na obszarach wpisanych do rejestru zabytków (np. ul. Targowa 46, ul. Mała róg ul. Inżynierskiej);
-przygotowanie kuriozalnych "Wytycznych konserwatorskich dla Nowej Pragi" w skali 1:2000, w których kolorem niebieskim zaznaczono "obiekty w ewidencji, wobec których należy obniżyć lub całkowicie zdjąć ochronę konserwatorską" (sic!). Wśród tych obiektów znalazł się m.in.  jeden z najstarszych budynków Nowej Pragi (rok wzniesienia ok. 1864) przy ul. Środkowej 20 oraz oficyna kamienicy przy ul. Malej 1 (najstarszy budynek ul. Małej; obecnie w rejestrze zabytków);
Praga Południe
Saska Kępa (m.in. ochrona planem miejscowym, wpisy indywidualne do rej. zabytków i ewidencja zabytków)
- Zgoda na nadbudowę cennej kamienicy przy ul. Francuskiej 12 (proj. B. lachert i J. Szanajca). Nadbudowa degraduje ten obiekt. Ignorowanie protestów społecznych w tej kwestii.
- dopuszczenie do zburzenia willi przy ul. Królowej Aldony 21,
- dopuszczenie do zburzenia willi przy ul. Katowickiej 20
- dopuszczenie do zburzenia domu przy Czeskiej 19
- dopuszczenie do wydania zgody na znaczną rozbudowę willii przy Walecznych 10
- dopuszczenie do rozbiórki domu przy Krynicznej 11

Wawer
-kuriozalna decyzja, pozwalająca na przeniesienie w inne miejsce poza Warszawę (faktycznie rozbiórkę i wywiezienie) zabytkowego drewnianego domu w Aninie (styl „świdermajer”);

Uwagi ogólne:
-generalnie brak kontroli i wydawania nakazów remontów zagrożonych obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Kontrola kamienicy przy ul. Chmielnej 18 i Złotej 1 została faktycznie wymuszona przez społeczników dzięki interwencji Senatora RP (sic!). Od czerwca 2010 r. (!) nie możemy doczekać się  kontroli i nakazu zabezpieczenia ginącej kamienicy przy ul. Łuckiej 8 (rejestr zabytków);
-generalnie polityka blokowania rekonstrukcji dawnych wystrojów elewacji i pierwotnych wyglądów zabytkowych obiektów, co dyskwalifikuje E. Nekandę-Trepkę jako konserwatora i jest sprzeczne z oczekiwaniami społecznymi (na co mamy dowody w postaci sondaży w różnych środowiskach). Brak jakiejkolwiek konsekwencji w działaniach (np. "doktryna konserwatorska" nie obowiązywała E. Nekandy-Trepki, gdy wydawała zgodę na rekonstrukcję rzeźb na fasadzie kościoła św. Marcina przy ul. Piwnej? Tam "można było", a np. na Foksal 13 nie można?);
- Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków pojmuje swoją rolę wobec skali zagrożeń niebywale pasywnie, od czasu swego istnienia prawie nie występuje z inicjatywą wpisów do rejestru zabytków, bardzo źle współpracuje z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków nie informując o podejmowanych decyzjach, nie interesując się bieżącymi wpisami do rejestru przez WKZ (przykład ul. Morskie Oko 5 nie jest odosobniony)
- BSKZ nie wykazuje inicjatywy w celu sporządzania wytycznych konserwatorskich w przypadku organizowanych przez miasto konkursów architektonicznych odnoszących się do obszarów zabytkowych (ostatnio konkurs na Muzeum Historii Polski i na Pl. Trzech Krzyży, zupełny brak zainteresowania BSKZ!).

Warszawa, 14.11.2010 r.